Bebeğim benimle olduğun günü öğrendiğimde dışarıda inanılmaz bir yağmur vardı. Baban o hafta izinliydi. Ve bir Cuma günüydü.Annen çok kilo aldığı için eve koşu bandı almıştık. Baban evde kargonun gelmesini bekliyordu. Bende işten çıktım. Eve giderken bir gebelik testi aldım. Eve gittiğimde baban iki buçuk yıl sonra ilk defa mum ışığında şık bir sofra hazırlamıştı. Buda seni öğrendiğimiz güne denk gelmişti. Ve benim için unutulmaz bir gün olarak kalacaktı. Yemeğimizi yedik ve baban sabırsızlanmaya başladı testi yapmam için. Fakat ben bir kaç defa yapıp hayal kırıklığına uğradığım için aynı şeyleri yaşayacağımı düşünerek yapmak istemiyordum. Bu sefer de benimle olmayacağını düşünüp üzülürken testi yaptım. Ve yanıldığımı gördüm. İkinci çizgi biraz silik çıktı. Babanla birbirimize bakıp ama ikinci çizgi çıktı sonuçta diyorduk.
Şaşırdık,Sevindik,İnanamadık.....
Çünkü eresi gün doktara gidecektik,testlerimizi yaptıracaktık ve artık bir bebeğimiz olsun diye tedavi sürecine başlayacaktık. Ama umudumuzu kaybettiğimiz anda sen hayatımıza hediye gibi gelmiştin.
O akşam baban koşu bandını kurdu. Bana hiçbirşey yaptırmadı. Ve koşu bandını kullanmama da izin vermedi. O akşam arkadaşlarımız geldi. Gece 4'e kadar oturduk. Yattığımızda gece 4.30'du. Fakat ben 8.30'da uyandım. Uyuyamadım. Babanıda uyandırdım. Sabah test yapılırsa daha iyi sonuç verir diye duymuştum.Bir tane daha test yaptım. O testte de ikinci çizgi silik çıktı. Emin olmak istiyorduk. Kan testinin daha net sonuç vereceğini düşünerek,hemen çıkıp hastaneye gittik. 9.30da kan tahlilini verdik. Sonucu 3 saat sonra alacaktık.Meraktan ölüyorduk. Zaman geçmek bilmiyordu. Ya kanda çıkmazsa diye telaşlandık. Baban çok heyecanlıydı.Hayal kırıklığına uğramaktan çok korkuyordu. Kan sonucunu sen al dedim. Ama benim yüreğim kaldırmaz sen al dedi. Eğer hamilelik yoksa normal değer 0-5 arası oluyormuş. Benim değerim 497.20'di. Yani sen gelmiştin. Sen mucizemdin artık benim.
Ama yinede onay bekledik. Doktorun yanına çıktık. Sonucu doktora gösterdim ve 30 Kasımda randevum vardı ama böyle bir durum oldu dedim. ''GÖRÜKMEZ''daha ''sen randevunu 1 hafta ertelet''dedi. ''hamile miyim yani demişim'' ''eee tabi sonuç onu gösteriyor''dedi doktorum. Babanla GÖRÜKMEZ lafına çok güldük hastaneden çıkınca. Randevumu bir hafta ertelenttim. 07 ARALIK 2013. Ve biz şimdi bugünü sabırsızlıkla bekliyoruz bebeğim. çünkü senin keseni göreceğiz kalp atışlarını duyacağız. Fakat zaman geçmek bilmiyor. Sağlıklı olman için ve herşeyin yolunda gitmesi için dualar ediyorum. İnsan böyle güzel bir duyguyu sevdiği herkesle paylaşmak istiyor. Ama babanla 07 aralıktan sonra herkese söylemeye karar verdik. Sadece şimdilik,anneannen,burhan deden,teyzen,enişten,babaannen,erol deden,amcan ve sana can yoldaşı olcak teyze kızların ceylin ve irem ablaların biliyor.
Sana iyi bakabilmek için iyi beslenmeye çalışıyorum. Kahvaltımı yapıyorum,meyvemi yiyorum,sütümü içiyorum,folik asitimi alıyorum. Ve günlük kahvemi bile artık içmiyorum.
Beni bugünlerde yormuyorsun çok fazla. Belkide belirtiler için çok erken. Bazen midem bulanıyor,bazen başım dönüyor ama çok değil. Ben seninle çok iyi hissediyorum.
Biz babanla hayaller kurup merakla senin kalp atışlarını duyacağımız günü bekliyoruz sabırsızlıkla Sağlıkla büyü yavrucağım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder